Gwarantujące rezultaty leczenie bruksizmu i przerostu żwaczy 

Bruksizm – przyczyny, przebieg i leczenie

Bruksizm to zaburzenie o charakterze nawykowym, polegające na mimowolnym zaciskaniu zębów lub ich zgrzytaniu. W praktyce problem bywa szerszy: kluczową rolę odgrywa nadmierna aktywność mięśni odpowiedzialnych za ruchy żuchwy, co prowadzi do przeciążenia całego układu żucia (zębów, mięśni oraz stawów skroniowo-żuchwowych).

U wielu osób bruksizm nasila się w sytuacjach napięcia, koncentracji albo w czasie snu, dlatego bywa rozpoznawany dopiero wtedy, gdy zaczyna powodować realne dolegliwości bólowe lub widoczne zmiany w jamie ustnej.

Bruksizm – objawy, które łatwo przeoczyć

Objawy bruksizmu często rozwijają się stopniowo. Poza zgrzytaniem zębami mogą pojawić się poranne bóle głowy, uczucie „zmęczenia” mięśni twarzy oraz sztywność szczęki po przebudzeniu. Wiele osób zauważa także dyskomfort w obrębie żuchwy, który nasila się podczas żucia, mówienia lub ziewania.

W dłuższej perspektywie bruksizm może prowadzić do ścierania zębów, pęknięć lub ukruszeń szkliwa, nadwrażliwości oraz przeciążania wypełnień i prac protetycznych. Z czasem mogą pojawić się dolegliwości ze strony stawów skroniowo-żuchwowych: ból, przeskakiwanie, ograniczenie ruchu żuchwy, a nawet promieniowanie bólu w okolice ucha, skroni i szyi.

Bruksizm – przyczyny i mechanizmy powstawania

Przyczyny bruksizmu są zazwyczaj wieloczynnikowe i mogą się wzajemnie uzupełniać. Jednym z najczęstszych czynników jest przewlekły stres i utrwalone napięcie mięśni. Znaczenie mogą mieć również zaburzenia snu, czynniki neurologiczne oraz niektóre schorzenia ogólnoustrojowe.

U części osób bruksizm wiąże się z problemami stomatologicznymi, takimi jak wady zgryzu lub nieprawidłowe kontakty zębowe, które zaburzają naturalną pracę żuchwy. Nocne zaciskanie szczęk bywa obserwowane zwłaszcza w określonych fazach snu i może nasilać się przy przeciążeniu psychicznym, niewyspaniu lub nieregularnym trybie życia.

Bruksizm może mieć także związek ze sposobem regulacji emocji i reakcją organizmu na bodźce stresowe. U części pacjentów obserwuje się trudność w rozładowywaniu napięcia w ciągu dnia, co sprzyja utrwalaniu nawyku zaciskania zębów. Znaczenie mogą mieć również czynniki hormonalne oraz niektóre leki wpływające na sen i napięcie mięśni.

Konsekwencje nieleczonego bruksizmu

Bruksizmu nie warto bagatelizować, ponieważ długotrwałe przeciążenie układu żucia może prowadzić do narastających zmian zdrowotnych. Nieleczony bruksizm sprzyja postępującemu ścieraniu zębów, pęknięciom szkliwa oraz trwałym zmianom w uzębieniu.

Przeciążeniu ulegają również mięśnie żwacze i stawy skroniowo-żuchwowe, co może skutkować przewlekłym bólem oraz ograniczeniem ruchomości żuchwy. W bardziej zaawansowanych przypadkach dolegliwości wymagają dłuższego leczenia stomatologicznego i rehabilitacji, a napięcie mięśni może wpływać również na rysy twarzy i komfort codziennego funkcjonowania. Wczesna reakcja pozwala ograniczyć ryzyko powikłań i zatrzymać postęp problemu.

Leczenie bruksizmu – podejście kompleksowe

Leczenie bruksizmu powinno być dopasowane do pacjenta i zwykle wymaga podejścia kompleksowego. Skuteczna terapia nie polega wyłącznie na łagodzeniu objawów, ale również na identyfikacji czynników, które bruksizm nasilają.

Jedną z metod stosowanych w terapii jest zabieg z użyciem toksyny botulinowej (botoks). Zabieg polega na osłabieniu nadmiernej aktywności mięśni żwaczy, co zmniejsza siłę ich skurczu i może ograniczać nawykowe zaciskanie szczęk. Dzięki temu można zmniejszyć przeciążenia, dolegliwości bólowe oraz ryzyko dalszych uszkodzeń związanych z nadmiernym zaciskiem. O kwalifikacji do zabiegu zawsze decyduje specjalista po ocenie problemu i przeciwwskazań.

W leczeniu bruksizmu często uwzględnia się również działania stomatologiczne, których celem jest ochrona zębów przed ścieraniem oraz zmniejszenie nacisku wywieranego podczas zaciskania. Stosuje się w tym celu szynę (nakładkę) stabilizującą zgryz, która pomaga ograniczyć przeciążenia i może zmniejszyć napięcie mięśni w nocy. Regularna kontrola stomatologiczna umożliwia ocenę postępów i zapobiega dalszym uszkodzeniom.

Uzupełnieniem terapii bywa fizjoterapia stomatologiczna. Terapia manualna, praca z napięciem w obrębie szyi i karku oraz ćwiczenia poprawiające postawę mogą znacząco zmniejszyć dolegliwości. Nieprawidłowa pozycja głowy i barków sprzyja bowiem nadmiernemu napięciu mięśni żuchwy. Pomocne są także techniki relaksacyjne i nauka świadomego rozluźniania szczęki w ciągu dnia.

Tak czy inaczej, w przypadku podejrzenia bruksizmu wskazany jest kontakt ze specjalistą. Bruksizm może istotnie obniżać jakość życia, dlatego warto rozpocząć leczenie odpowiednio wcześnie, łącząc metody terapeutyczne z profilaktyką i zmianą nawyków.

Umów konsultację w kierunku leczenia botoksem

Jeśli bruksizm powoduje u Ciebie ból, napięcie żuchwy lub ścieranie zębów, umów konsultację w kierunku leczenia toksyną botulinową. Podczas wizyty ocenimy pracę mięśni żwaczy, omówimy przeciwwskazania i kwalifikację do zabiegu oraz zaproponujemy plan terapii dopasowany do Twoich objawów.